Przejdź do głównej zawartości

Złość rodzica na dziecko


Dzisiaj kolejny, przedostatni już krok z 12, które prowadzą do porozumienia z dzieckiem w wieku buntu dwulatka - złość rodzica na dziecko. Jeśli jeszcze nie wiesz o co chodzi, to podpowiem, że co tydzień publikuję jeden odcinek z kursu pt. "Bunt Dwulatka - 12 Małych Kroków Do Porozumienia z Dzieckiem". Jeśli interesuje Cię ten temat, możesz otrzymać całość w formie bezpłatnego kursu e-mail na swoją skrzynkę mailową zapisując się w okienku pod artykułem TUTAJ.

KROK 11. Panuj nad swoją złością

Jest wiele sytuacji, w których trudno Ci zachować spokój w obliczu zachowania dziecka. Warto wiedzieć, że bardzo często to nie zachowanie dziecka jest źródłem Twojej złości, a jedynie jej wyzwalaczem. 

Złość na dziecko pojawia się przede wszystkim wtedy, gdy czujesz bezsilność lub ogarnia Cię bezradność. Co Ci pomoże tego uniknąć? Posiadanie odpowiednich umiejętności oraz planu w razie awaryjnej sytuacji.


Zadbaj o swoje potrzeby

Złość rodzica na dziecko? Innym powodem trudności w zapanowaniu nad złością jest nie zadbanie o Twoje własne potrzeby czy wygodę. Np. jesteś zmęczona, lub spieszysz się, jesteś zdenerwowana z jakiegoś powodu, lub przygnębiona jakimś niepowodzeniem. Możesz też czuć zawstydzenie z powodu ataku złości u dziecka. 

Przyjrzyj się z dystansu momentom, kiedy złościsz się na zachowanie swojego dziecka i zauważ jak często stają się one dla Ciebie okazją do odreagowania spraw nie związanych z nim.

Nie rób awantury

Gdy dziecko zrobi Ci awanturę w miejscu publicznym w pierwszej chwili chcesz je po prostu uciszyć. Idąc za tym impulsem możesz zrobić różne rzeczy. Najgorszą z nich jest danie dziecku klapsa. Przemoc fizyczna w jakiejkolwiek postaci tylko pogarsza sprawę

Jaki przyniesie skutek? 
  • Po pierwsze powodujesz ból i poczucie niezrozumienia, a w następnej kolejności jeszcze większą bezsilność i wściekłość dziecka.
  • Po drugie uczysz dziecko, że w trudnych sytuacjach można reagować agresją i że bicie pozwala osiągnąć cel.
  • Po trzecie odbierasz dziecku poczucie własnej wartości i wiarę w Twoją miłość.


Zmień sytuację

Jeżeli czujesz, że wzbiera w tobie taka wściekłość, że masz ochotę uderzyć dziecko - zmień sytuację

1. Jeśli w tym momencie jest ktoś, kto może zająć się dzieckiem:
pozostaw je pod opieką, 
- odejdź na bok 
- i ochłoń

2. Jeśli jesteś z dzieckiem sama w domu, wyjdź do drugiego pokoju, na balkon, albo stań w otwartym oknie i przeczekaj - oddychaj powoli i głęboko. 

3. Dziecku powiedz, że jesteś bardzo zdenerwowana i że musisz odpocząć chwilę

4. Napij się wody, umyj twarz, rozpłacz się jeśli musisz dać ujście emocjom, ale nie bij dziecka.

Okaż sobie empatię

Postaraj się zagłębić w swoją potrzebę, która spowodowała irytację, złość, wybuch. 
  • Okaż sobie tyle empatii i zrozumienia ile potrzebujesz. 
  • Nie potępiaj siebie, ani nie wzbudzaj poczucia winy
  • Przeanalizuj sytuację i wyciągnij wnioski.
  • Tak samo odnieś się do dziecka. 

Ono złości się i płacze dlatego, że próbuje zaspokoić swoje potrzeby tak jak potrafi, a nie dlatego, że jest złe czy złośliwe z natury. Za chwilę, lub dwie, gdy minie Wasza złość, spojrzysz na całą sytuację z większym zrozumieniem. Specjalnie w tym celu stworzyłam kurs internetowy dla rodziców na temat tego, jak radzić sobie ze złością swoją i dziecka. Zobacz TUTAJ


Komentarze

Prześlij komentarz

Dziękuję za Twój wpis!

Popularne posty z tego bloga

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

Jakie są Konsekwencje Braku Akceptacji i Dlaczego To Jest Takie Ważne Dla Ciebie i Twojego Dziecka?

O tym w jaki sposób radzisz sobie z zachowaniem dzieci, ze sobą i z wieloma sprawami w życiu, w ogromnej mierze decyduje to, jak sobie radzisz z emocjami . O tym , jak sobie radzisz z emocjami, decyduje w głównej mierze akceptacja . Również zachowanie Twojego dziecka jest zależne od tego ile akceptacji otrzymuje od Ciebie, i od drugiego z rodziców. Pragniesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pewne siebie i później czuło się w życiu spełnione, ale czy dajesz mu niezbędną do tego akceptację? Konsekwencje braku akceptacji to niezgoda na siebie, poczucie wyobcowania, czasem skłócenie i bunt nie tylko przeciwko rodzicom, ale też przeciwko sobie i wszystkim innym. Czasami do tego stopnia, że dziecko bojkotuje swoje poczynania i dorastając marnuje życie na obwinianiu siebie i innych o wszystko, co wydarza się nie po jego myśli. Zamiast cieszyć się tym, co jest, doceniać zalety i dostrzegać swoje mocne strony, zaczyna przede wszystkim wstydzić się swoich braków, i dużo czasu i energii pośw

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy." Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na