Przejdź do głównej zawartości

Najlepszy sposób na silne emocje dziecka

Szukając najlepszego sposobu na poradzenie sobie z trudnymi emocjami i zachowaniami dziecka, można trafić na wiele najdziwniejszych rad. Od karnego jeżyka począwszy, na przekupstwach skończywszy. Tymczasem jest jeden znakomity i świetnie działający sposób, o którym wszyscy wiedzą, ale mało kto go stosuje. Chcę o nim przypomnieć i pokazać jak go stosować.

Jak się czujesz przy kimś, kto stale zwraca Ci uwagę, że coś robisz nie tak? Uwierzysz mu, jeśli powie, że Cię lubi, tylko musisz się poprawić? Tak się czuje dziecko przy rodzicu, które jest często upominane. Tak próbujemy wychowywać nasze dzieci. Używamy beznadziejnie nieskutecznych sposobów...

Tymczasem i dorosły i dziecko czuje się wspaniale przy osobie, która go szczerze lubi, podziwia, szanuje, ceni. Znasz to uczucie? Czyli akceptuje takim, jakim jest...

Trudne dziecko


Każde dziecko może w pewnym okresie stać się dla rodzica "trudne". Najgorsza jest przeżywana wówczas bezradność i lęk, że coś złego z tego wyniknie. W takich sytuacjach warto sięgnąć po AKCEPTACJĘ. Wielokrotnie udowodniono, że akceptacja jest DLA TRUDNYCH EMOCJI lekarstwem. 

Akceptacja jest tak skuteczna, że najlepsi terapeuci stosują ją z ogromnym powodzeniem nagminnie w stosunku do swoich pacjentów. Stosował ją również Milton Erocson, amerykański psychiatra, terapeuta, nauczyciel i badacz, który tak skutecznie i szybko pomagał swoim pacjentom, że otrzymał miano geniusza.

Podstawowym hasłem terapii ericksonowskiej jest : „zasoby znajdziesz w sobie”. Oznacza to, że każdy z nas posiada wszystko, czego potrzebuje do dobrego życia. Oprócz bólu czy lęku jest w nas również radość i spokój, tylko być może nie potrafimy do nich dotrzeć. Terapeuta może w tym pomóc. Ale zanim Twoje dziecko uda się na terapię, możesz zapobiec temu, aby jej potrzebowało.

Zadaj sobie kilka pytań:

- Czy na pewno Twoje dziecko jest trudne? 
- Czy po prostu trudno Ci sobie z nim poradzić, bo nie wiesz jak to zrobić? 
- Czego potrzebujesz się dowiedzieć, aby lepiej sobie radzić?

- Czy będzie Ci łatwiej kiedy wielokrotnie powtórzysz swojemu dziecku, że jest trudne?
- Czy na pewno wtedy będzie chętniej współpracowało?
- Co możesz zrobić w zamian? 

Jak wykorzystać akceptację w wychowaniu dziecka?


Terapeuta ericssonowski przede wszystkim dąży do rozpoznania tego, co jest silną stroną osoby, która się do niego zgłasza. Natomiast analiza deficytów raczej osłabia, niż daje nadzieję i energię potrzebną do zmiany i w związku z tym jest ograniczana do niezbędnego minimum.

Ty też wychowując swoje dziecko możesz skupić się na jego mocnych stronach. Słabościami trzeba się zaopiekować, zamiast za nie ganić, gniewać się i karać.

Podobnie należy się odnosić do uczuć. Pojawiające się emocje trzeba zaakceptować. Jest to pierwsza i najważniejsza zasada, która jest warunkiem sukcesu. Akceptowanie emocji i stanów, które ogarniają nas i dzieci, prowadzi do pełniejszej akceptacji całej osoby. 

Akceptacja w życiu dziecka jest warunkiem koniecznym do fizycznego i duchowego wzrostu. Zachęca do współpracy i motywuje do zmian. Doceń jej siłę. Czy Tobie zdarzyło się doświadczyć cudownej mocy akceptacji? Podziel się w komentarzu!


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

Jaki jest Twój zakres akceptacji?

Co sprawia, że jako rodzice mamy różne zakresy akceptacji? Na czym polegają główne różnice? Jakim jesteś rodzicem i czy zastanawiasz się skąd się bierze Twój zakres akceptacji? Dlaczego w zależności od dziecka zmienia się Twoja akceptacja? I czy można z tym coś zrobić? Trudno jest być przez cały czas akceptującym rodzicem dla dziecka, ponieważ jego zachowanie czasem wymaga skorygowania. Jednak czy zauważasz, że niektórzy ludzie mają tak, że nie podoba im się większość rzeczy, które robią ich dzieci? Czasem ich dzieci robią coś, co Tobie absolutnie nie przeszkadza i masz wrażenie, że właściwie nikomu by to nie przeszkadzało, a jednak ich matka lub ojciec stale zwraca im uwagę.  Różne zakresy akceptacji Ty sama możesz należeć do tej grupy rodziców, pytanie tylko, czy sobie to uświadamiasz. Są trzy grupy rodziców w zależności od zakresu akceptacji, jakim darzą swoje dzieci. Mały zakres akceptacji Jeśli należysz do wyżej opisanej grupy, to jesteś osobą o małym zakresie a

Jakie są Konsekwencje Braku Akceptacji i Dlaczego To Jest Takie Ważne Dla Ciebie i Twojego Dziecka?

O tym w jaki sposób radzisz sobie z zachowaniem dzieci, ze sobą i z wieloma sprawami w życiu, w ogromnej mierze decyduje to, jak sobie radzisz z emocjami . O tym , jak sobie radzisz z emocjami, decyduje w głównej mierze akceptacja . Również zachowanie Twojego dziecka jest zależne od tego ile akceptacji otrzymuje od Ciebie, i od drugiego z rodziców. Pragniesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pewne siebie i później czuło się w życiu spełnione, ale czy dajesz mu niezbędną do tego akceptację? Konsekwencje braku akceptacji to niezgoda na siebie, poczucie wyobcowania, czasem skłócenie i bunt nie tylko przeciwko rodzicom, ale też przeciwko sobie i wszystkim innym. Czasami do tego stopnia, że dziecko bojkotuje swoje poczynania i dorastając marnuje życie na obwinianiu siebie i innych o wszystko, co wydarza się nie po jego myśli. Zamiast cieszyć się tym, co jest, doceniać zalety i dostrzegać swoje mocne strony, zaczyna przede wszystkim wstydzić się swoich braków, i dużo czasu i energii pośw