Przejdź do głównej zawartości

Uważne słuchanie - ukryta moc rodzica - Post gościnny

Uważne słuchanie jest umiejętnością, której można się nauczyć. Dzięki niej poprawia się nasza komunikacja z dzieckiem i innymi ludźmi. Zaczynamy je rozumieć. Umożliwia nam sprawdzenie, co kryje się pod jego zachowaniem. Nie etykietujemy, nie oceniamy, nie doradzamy. Pomagamy zaopiekować się dziecku swoimi uczuciami. Pomagamy odreagować napięcia emocjonalne.

Moje doświadczenie pokazuje, że każde zachowanie dziecka o czymś nas informuje. Zabawmy się w detektywa i sprawdźmy, o co tak naprawdę chodzi. 

Jak słuchać dzieci?

Najłatwiej pomyśleć, czy powiedzieć: jesteś niegrzeczny. W najlepszym razie: zachowujesz się niegrzecznie. Znacznie trudniej jest sprawdzić, co kryje się za takim zachowaniem...


  • Trzyletnia Zosia biega rozebrana po pokoju, kiedy mama przewija jej kilkutygodniowego brata i nie chce się ubrać.
  • Piotruś ociąga się z wyjściem do przedszkola.
  • Trzyletnia Marysia za nic nie chce iść na pobranie krwi.
  • Czteroletni Krzyś, któremu tata powiedział, że za tydzień wyjeżdżają nad morze, spakował się w 10 minut i nie rozumie, dlaczego musi jeszcze czekać i ile to jest ten tydzień. 

Trudne emocje dzieci

Jak pomóc dziecku poradzić sobie z trudnymi emocjami, które przeżywa? Jak zaopiekować się jego złością?  Co zrobić, by chciało z nami współpracować? 

Pierwszym krokiem do rozwiązywania trudności jest akceptacja. 

  • Akceptacja dla uczuć dziecka. 
  • Jego przeżyć i odczuć. 
  • Pomoc w nazywaniu tych uczuć. 
Dziecko bardzo często samo nie wie, co się z nim dzieje, jest przerażone i nie potrafi sobie poradzić z zaistniałą sytuacją. I rodzic ma mu w tym pomóc. 

Zatem, nazywam to, co dziecko może czuć. 

  • Informuję i pytam. 
  • Uczę odpowiedzialności, poznawania siebie. 
  • Dbam, by napięcie schodziło z dziecka w bezpieczny sposób. 
Dbam, by z balona trudnych emocji powoli uchodziło powietrze i by on bezpiecznie się zmniejszał. Pomagam dziecku. Jestem jego przewodnikiem. Odczytuję uczucia dziecka i odczytuję jego potrzeby.

Ukryte potrzeby

Kiedy mój syn wraca do domu po szkole i od progu ma skwaszoną minę wiem, że najpierw trzeba go nakarmić. Nie zwracam w tym momencie uwagi na ton, na treść i nie biorę do siebie wypowiadanych przez niego słów. 

  • Nie odbieram jego zachowania, że jest skierowane przeciwko mnie. 
  • Patrzę głębiej. 
  • Odczytuję jego potrzebę i wiem, że musi coś zjeść i odpocząć. 
I dopiero wtedy kolejnym krokiem będzie rozmowa. 

Pracując z rodzicami dowiaduję się o różnych zachowaniach dzieci, które często są mylnie odbierane, jako skierowane przeciwko nim. Jestem głęboko przekonana, że dziecko przychodzi do rodzica po pomoc, a właściwie PO MOC. :)
I warto się nad tym pochylić. 

Będziemy się nad tym pochylać podczas warsztatów 21.11.2015, na które serdecznie zapraszam. Więcej o warsztatach możesz dowiedzieć się tutaj: Jak wychować i nie zwariować? Co z tą złością?

Sylwia Szpikowska

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

Jaki jest Twój zakres akceptacji?

Co sprawia, że jako rodzice mamy różne zakresy akceptacji? Na czym polegają główne różnice? Jakim jesteś rodzicem i czy zastanawiasz się skąd się bierze Twój zakres akceptacji? Dlaczego w zależności od dziecka zmienia się Twoja akceptacja? I czy można z tym coś zrobić? Trudno jest być przez cały czas akceptującym rodzicem dla dziecka, ponieważ jego zachowanie czasem wymaga skorygowania. Jednak czy zauważasz, że niektórzy ludzie mają tak, że nie podoba im się większość rzeczy, które robią ich dzieci? Czasem ich dzieci robią coś, co Tobie absolutnie nie przeszkadza i masz wrażenie, że właściwie nikomu by to nie przeszkadzało, a jednak ich matka lub ojciec stale zwraca im uwagę.  Różne zakresy akceptacji Ty sama możesz należeć do tej grupy rodziców, pytanie tylko, czy sobie to uświadamiasz. Są trzy grupy rodziców w zależności od zakresu akceptacji, jakim darzą swoje dzieci. Mały zakres akceptacji Jeśli należysz do wyżej opisanej grupy, to jesteś osobą o małym zakresie a

Jakie są Konsekwencje Braku Akceptacji i Dlaczego To Jest Takie Ważne Dla Ciebie i Twojego Dziecka?

O tym w jaki sposób radzisz sobie z zachowaniem dzieci, ze sobą i z wieloma sprawami w życiu, w ogromnej mierze decyduje to, jak sobie radzisz z emocjami . O tym , jak sobie radzisz z emocjami, decyduje w głównej mierze akceptacja . Również zachowanie Twojego dziecka jest zależne od tego ile akceptacji otrzymuje od Ciebie, i od drugiego z rodziców. Pragniesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pewne siebie i później czuło się w życiu spełnione, ale czy dajesz mu niezbędną do tego akceptację? Konsekwencje braku akceptacji to niezgoda na siebie, poczucie wyobcowania, czasem skłócenie i bunt nie tylko przeciwko rodzicom, ale też przeciwko sobie i wszystkim innym. Czasami do tego stopnia, że dziecko bojkotuje swoje poczynania i dorastając marnuje życie na obwinianiu siebie i innych o wszystko, co wydarza się nie po jego myśli. Zamiast cieszyć się tym, co jest, doceniać zalety i dostrzegać swoje mocne strony, zaczyna przede wszystkim wstydzić się swoich braków, i dużo czasu i energii pośw