Przejdź do głównej zawartości

Jak właściwie reagować na ataki złości?

Dzisiaj już 8 część naszego cyklu artykułów (zobacz 1 część) na podstawie kursu "Bunt Dwulatka - 12 Małych Kroków Do Porozumienia z Dzieckiem". Jeśli nie jesteś wtajemniczona (wtajemniczony), to podpowiem, że co tydzień publikuję jeden odcinek z kursu. Jeśli interesuje Cię ten temat i nie chcesz czekać na następny artykuł i kolejne, możesz od razu otrzymać całość w formie bezpłatnego kursu e-mail na swoją skrzynkę mailową zapisując się w okienku pod artykułem TUTAJ.

KROK 8. Naucz się właściwie reagować

Jak reagować na ataki złości? Co zrobić, kiedy dziecko krzyczy, kopie, rzuca się na podłogę? Przede wszystkim zadbaj o to, aby dziecko nie zrobiło sobie krzywdy. Najlepiej jednak zapobiec takiemu napadowi i w kryzysowym momencie warto nawet odwrócić uwagę maluszka, np. biorąc na ręce i pokazując mu coś ciekawego. Jeśli jednak już do tego doszło, to zachowaj spokój. Krzyk i złość na dziecko nic nie da, a może spowodować jeszcze większą rozpacz...


Poznaj przyczynę

Warto wiedzieć, że dziecku ataki złości przydarzają się w wyniku odczuwanej bezsilności i jest to swego rodzaju krzyk rozpaczy. Twoja pociecha potrzebuje wtedy odczuć, że rozumiesz jej uczucia i że nie ukarzesz jej za ujawnianie emocji. 

Od początku dbaj, aby dziecko wyrażało uczucia w sposób, który nikomu nie szkodzi. Ale nie nauczy się tego obserwując jak rodzice krzyczą na nie albo na siebie.

Wypracuj sobie sposób

W sytuacji, gdy dziecko próbuje coś wymusić i ma zwyczaj wpadania w szał, np. w sklepie gdy spotka się z odmową, wyjątkowo przydatna okazuje się rada, aby nie koncentrować się nadmiernie na zachowaniu dziecka, ani tym bardziej "pocieszać go", rekompensować mu stratę czy dla załagodzenia sytuacji pozwalać na to, czego nie chcesz. 

Warto nabrać dystansu i ani nie grozić, że się je zostawi, ani go nie atakować. Bądź obecna z boku i spokojnie poczekaj, aż dziecko dojdzie ze sobą do ładu, albo weź dziecko pod pachę, wynieś ze sklepu i poczekaj na zewnątrz aż się uspokoi.

Kiedy podejdzie się przytulić, natychmiast bądź dla niego dostępna i zaoferuj to czego potrzebuje. To pozwoli mu nabierać pewności, że zawsze może na Ciebie liczyć. 

Sprawdź czy podane przeze mnie sposoby działają na Twoje dziecko. Jeśli u Ciebie to się nie sprawdza, to poszukaj innego sposobu bardziej dopasowanego do Ciebie i Twojego dziecka. Moja rada: czytaj, testuj, idź na kurs lub np. warsztaty umiejętności wychowawczych.

Zachowaj spokój

Twój spokój w różnych trudnych sytuacjach i konstruktywne podejście uczy Twoje dziecko podobnej postawy. Podejrzewanie dziecka o złośliwość czy złe intencje to duży błąd.

Celem dziecka jest tylko i wyłącznie zaspokojenie swoich potrzeb, takich ja jak: kontakt fizyczny, poczucie bezpieczeństwa, głód, pragnienie, sen, potrzeba zabawy, bliskości innych członków rodziny, itp. 

Dziecko w tym wieku nie ma potrzeby górowania nad Tobą, robienia Ci na złość, ani manipulowania Tobą w negatywnym sensie tego słowa.  O tyle “manipuluje“ otoczeniem i osobami w pobliżu o ile mogą się one przydać do zaspokojenia potrzeb i jest to naturalne.


Przypisywanie dziecku złych intencji ma na nie szkodliwy i zgubny wpływ, tak jak nadmierna obawa, że “coś mu się stanie”. Człowiek jest istotą społeczną i dziecko w sposób naturalny chce postępować zgodnie z “oczekiwaniami” rodzica.

Jeśli jest inaczej, najczęściej wynika to z niewłaściwej postawy rodzica, jego negatywnego nastawienia, braku opanowania lub nieumiejętnego zachowania. Jedną z ważniejszych rzeczy związanych z właściwym reagowaniem jest spodziewanie się po dziecku najlepszego. Podchodząc do dziecka w ten sposób otrzymamy najlepsze rezultaty

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

Jaki jest Twój zakres akceptacji?

Co sprawia, że jako rodzice mamy różne zakresy akceptacji? Na czym polegają główne różnice? Jakim jesteś rodzicem i czy zastanawiasz się skąd się bierze Twój zakres akceptacji? Dlaczego w zależności od dziecka zmienia się Twoja akceptacja? I czy można z tym coś zrobić? Trudno jest być przez cały czas akceptującym rodzicem dla dziecka, ponieważ jego zachowanie czasem wymaga skorygowania. Jednak czy zauważasz, że niektórzy ludzie mają tak, że nie podoba im się większość rzeczy, które robią ich dzieci? Czasem ich dzieci robią coś, co Tobie absolutnie nie przeszkadza i masz wrażenie, że właściwie nikomu by to nie przeszkadzało, a jednak ich matka lub ojciec stale zwraca im uwagę.  Różne zakresy akceptacji Ty sama możesz należeć do tej grupy rodziców, pytanie tylko, czy sobie to uświadamiasz. Są trzy grupy rodziców w zależności od zakresu akceptacji, jakim darzą swoje dzieci. Mały zakres akceptacji Jeśli należysz do wyżej opisanej grupy, to jesteś osobą o małym zakresie a

Jakie są Konsekwencje Braku Akceptacji i Dlaczego To Jest Takie Ważne Dla Ciebie i Twojego Dziecka?

O tym w jaki sposób radzisz sobie z zachowaniem dzieci, ze sobą i z wieloma sprawami w życiu, w ogromnej mierze decyduje to, jak sobie radzisz z emocjami . O tym , jak sobie radzisz z emocjami, decyduje w głównej mierze akceptacja . Również zachowanie Twojego dziecka jest zależne od tego ile akceptacji otrzymuje od Ciebie, i od drugiego z rodziców. Pragniesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pewne siebie i później czuło się w życiu spełnione, ale czy dajesz mu niezbędną do tego akceptację? Konsekwencje braku akceptacji to niezgoda na siebie, poczucie wyobcowania, czasem skłócenie i bunt nie tylko przeciwko rodzicom, ale też przeciwko sobie i wszystkim innym. Czasami do tego stopnia, że dziecko bojkotuje swoje poczynania i dorastając marnuje życie na obwinianiu siebie i innych o wszystko, co wydarza się nie po jego myśli. Zamiast cieszyć się tym, co jest, doceniać zalety i dostrzegać swoje mocne strony, zaczyna przede wszystkim wstydzić się swoich braków, i dużo czasu i energii pośw