Przejdź do głównej zawartości

Rozwój dwulatka - Cz1 Rozwój fizyczny dwulatka

Kontynuuję cykl artykułów na temat dzieci dwuletnich odpowiadając przede wszystkim na pytania rodziców, których tematem jest tym razem rozwój dwulatka. Zacznę od najbardziej istotnej rzeczy: drugi rok życia to czas, kiedy ciągle relacja między rodzicem a dzieckiem jest najważniejsza. To od niej zależy prawidłowy rozwój dziecka: fizyczny, emocjonalny i społeczny. Będąc z nim blisko możesz je obserwować i poznawać, aby zaspokajać jego potrzeby i zauważać ewentualne problemy. 

Rozwój fizyczny dziecka jest bardzo mocno związany z jego rozwojem emocjonalnym i społecznym. Czasem niezrozumiałe czy kłopotliwe zachowanie dziecka wynika z zakłóceń w jego rozwoju. Również niezrozumienie typowych dla tego wieku zachowań czy potrzeb prowadzi do nieporozumień między rodzicami i dziećmi. Dlatego warto wiedzieć co jest typowe dla tego wieku.


Odkrywca, obserwator, naśladowca


Dwuletnie dziecko jest niezmordowane w odkrywaniu świata i jego działania. Zobacz jak ogląda i testuje zabawki a zrozumiesz dlaczego z równą ciekawością i wytrwałością testuje, bada Wasze relacje...



To czas nauki wielu nowych umiejętności i przeżywania wielu doświadczeń. Wiąże się z tym również bardzo zaangażowane przeżywanie tego, co się dzieje wokół oraz własnych emocji, które się pojawiają w odpowiedzi na to, co się wydarza.


Będąc blisko z dzieckiem i przyglądając mu się, masz okazję do wielu zachwytów i bardzo satysfakcjonujących przeżyć, bo Twój maluszek wyraźnie odwzajemnia przywiązanie i potrafi okazywać uczucia


Jednak uczucia bywają również trudne i naturalnie dwulatek, który nie potrafi nad sobą zapanować, dostarcza Ci także mnóstwa wyzwań...


Jak przebiega rozwój dwulatka i jak to może wpłynąć na Wasze relacje?


Rozwój fizyczny dwulatka



  • Dziecko w tym wieku posiada niemal niewyczerpaną energię i cały swój czas spędza pracowicie na zabawie i poznawaniu otoczenia.
  • Co jakiś czas wraca do Ciebie, aby się upewnić, że jesteś na miejscu, czyli w pobliżu i że w każdej chwili może udać się do Ciebie zaspokoić swoje potrzeby, gdy tylko się do Ciebie zwróci. Ale większość czasu spędza na zabawie zapominając o wszystkim innym. Jest w nieustannym ruchu.
  • Teraz ciało Twojego dziecka jest znacznie silniejsze niż w poprzednich miesiącach i ma znacznie lepszą koordynację.
  • W tym wieku potrafi już biegać - sprawia mu to niesamowitą frajdę.
  • Umie skakać, kopać piłkę, wchodzić na schody czy meble. Może się nauczyć nawet jeździć na trzykołowym rowerku.
  • Sprawność małych rączek i nóżek daje mu coraz większe możliwości. Umie łapać i rzucać i jeśli będziecie spędzać wystarczająco dużo czasu na zabawie piłką, rzadziej będzie się zdarzało rzucanie czym popadnie.
  • Potrafi zmiąć i podrzeć gazety, papiery, które mu wpadną w ręce. Nie robi tego złośliwie, po prostu z zachwytem wykorzystuje nową możliwość zabawy i ćwiczy nową umiejętność. Przy tym papier wydaje dźwięk, frajda jest podwójna. Więc ważne rzeczy trzymajcie z daleka od małych rączek.
  • Do innych umiejętności zalicza się rysowanie, jedzenie łyżeczką, zabawa klockami.
  • Teraz, pod koniec drugiego roku życia, przychodzi w sposób naturalny powoli czas również na bardziej świadome kontrolowanie i zgłaszanie potrzeb fizjologicznych. Zwykle bardzo się z tego cieszymy, niemniej jednak trzeba pamiętać, że jeśli nie udaje się tego dziecku kontrolować, to nie ma to nic wspólnego z chęciami i dobrą wolą dziecka, ponieważ jest zależne od dojrzałości układu nerwowego.
  • Od Twojego podejścia będzie zależało czy dziecko opanuje tą umiejętność w sposób naturalny i bezproblemowy czy pojawią się kłopoty. Dlatego zalecam umiar i zdrowy rozsądek w przyuczaniu dziecka do nocnika czy toalety. 

A co Ty zauważasz nowego w rozwoju fizycznym Twojego dziecka? Jakie zachowania dają Ci w kość albo są dla Ciebie wyzwaniem? Czy coś Cię niepokoi?

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

Jaki jest Twój zakres akceptacji?

Co sprawia, że jako rodzice mamy różne zakresy akceptacji? Na czym polegają główne różnice? Jakim jesteś rodzicem i czy zastanawiasz się skąd się bierze Twój zakres akceptacji? Dlaczego w zależności od dziecka zmienia się Twoja akceptacja? I czy można z tym coś zrobić? Trudno jest być przez cały czas akceptującym rodzicem dla dziecka, ponieważ jego zachowanie czasem wymaga skorygowania. Jednak czy zauważasz, że niektórzy ludzie mają tak, że nie podoba im się większość rzeczy, które robią ich dzieci? Czasem ich dzieci robią coś, co Tobie absolutnie nie przeszkadza i masz wrażenie, że właściwie nikomu by to nie przeszkadzało, a jednak ich matka lub ojciec stale zwraca im uwagę.  Różne zakresy akceptacji Ty sama możesz należeć do tej grupy rodziców, pytanie tylko, czy sobie to uświadamiasz. Są trzy grupy rodziców w zależności od zakresu akceptacji, jakim darzą swoje dzieci. Mały zakres akceptacji Jeśli należysz do wyżej opisanej grupy, to jesteś osobą o małym zakresie a

Jakie są Konsekwencje Braku Akceptacji i Dlaczego To Jest Takie Ważne Dla Ciebie i Twojego Dziecka?

O tym w jaki sposób radzisz sobie z zachowaniem dzieci, ze sobą i z wieloma sprawami w życiu, w ogromnej mierze decyduje to, jak sobie radzisz z emocjami . O tym , jak sobie radzisz z emocjami, decyduje w głównej mierze akceptacja . Również zachowanie Twojego dziecka jest zależne od tego ile akceptacji otrzymuje od Ciebie, i od drugiego z rodziców. Pragniesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pewne siebie i później czuło się w życiu spełnione, ale czy dajesz mu niezbędną do tego akceptację? Konsekwencje braku akceptacji to niezgoda na siebie, poczucie wyobcowania, czasem skłócenie i bunt nie tylko przeciwko rodzicom, ale też przeciwko sobie i wszystkim innym. Czasami do tego stopnia, że dziecko bojkotuje swoje poczynania i dorastając marnuje życie na obwinianiu siebie i innych o wszystko, co wydarza się nie po jego myśli. Zamiast cieszyć się tym, co jest, doceniać zalety i dostrzegać swoje mocne strony, zaczyna przede wszystkim wstydzić się swoich braków, i dużo czasu i energii pośw