Przejdź do głównej zawartości

Konsekwencja - czy jest możliwa?

Na czym polega konsekwencja rodziców w wychowaniu? Zauważyłam, że ile osób, tyle jest poglądów i całe mnóstwo mitów z tym związanych. Jest to trudny temat szczególnie dlatego, że są sytuacje, w których ważniejsza od schematycznego postępowania staje się uczciwość wobec własnych potrzeb, czy potrzeb dziecka. A próba bycia konsekwentnym czasem koliduje z tymi potrzebami. Co wtedy zrobić? 

Zanim odpowiem na to pytanie chciałabym zapytać ciebie, czy wiesz jakim typem rodzica jesteś, to znaczy w jaki sposób podchodzisz do konsekwencji? Jeśli nie do końca wiesz o co chodzi, możesz to sprawdzić w poprzednim artykule tutaj.

Z mojego punktu widzenia konsekwencja jest przez rodziców często źle rozumiana. Jej złe rozumienie i nieodpowiednie używanie przyczynia się do pogorszenia relacji z dzieckiem. 

Zacznijmy od lepszego zrozumienia czym konsekwencja jest w naszym dorosłym życiu. Wyobraźmy sobie, że mamy jakiś cel do zrealizowania. Cokolwiek to jest, jeśli chcemy go osiągnąć, musimy nie tylko wytrwale do tego dążyć, ale też silnie tego pragnąć, stanowczo się za to zabrać i dotrzymywać terminów czy postanowień z tym związanych.

Jeśli za każdym razem tak podchodzimy do naszych zadań, to wtedy jesteśmy konsekwentni. Jednak pewnego dnia dopada nas przeziębienie, głowa nam pęka z bólu, mamy koszmarne samopoczucie i zawalamy jakiś termin, nie wywiązujemy się… Czy to brak konsekwencji? 

Stawiam zatem pytanie: Czy to możliwe, żeby zawsze być jednakowo konsekwentnym? I jeśli nie konsekwencja, to co?

Wiele podobnych rzeczy ma miejsce w wychowaniu. Są sytuacje, kiedy nasze samopoczucie, albo okoliczności powodują, że zabraniamy czegoś, na co zwykle pozwalamy dziecku. Na przykład w domu synek może biegać po pokojach, a u cioci na imieninach nie. 

Córka zwykle może puszczać dość głośno muzykę w swoim pokoju i nawet nam to sprawia przyjemność, ale kiedy nas boli głowa, kategorycznie zaprotestujemy. Przykłady można by mnożyć, tak jest ich wiele. Możesz napisać w komentarzu o swoich doświadczeniach z tym związanych.

Wniosek? Nie jest ani możliwe, ani potrzebne, aby rodzice byli zawsze konsekwentni.

A mimo to... Są sprawy, do których przywiązujemy większą wagę. Są sprawy wobec których nie ustąpimy i jesteśmy nieugięci.  
Nie dla zasady, lecz dla dobra dziecka
Konsekwencja w wychowaniu oznacza wtedy:
- bycie silnym, kiedy okoliczności tego wymagają;
- bycie stanowczym, gdy np. bezpieczeństwo dziecka jest narażone;
- dotrzymywanie obietnic danych dzieciom.

Jednak nawet i tutaj nie jest możliwe zawsze takie samo postępowanie w tych samych sytuacjach! Hm… Czy zatem konsekwencja jest nam niepotrzebna? Potrzebujemy jej tak samo jak innych cech, ale uwaga, sięgajmy po nią wówczas, kiedy tego wymagają okoliczności. 


Bycie konsekwentnym dla zasady i hołdowanie jej w automatyczny, bezrefleksyjny sposób, to bardzo złe rozwiązanie. To mit, że konsekwencja jest lekiem na wszystkie problemy wychowawcze. Ciąg dalszy nastąpi. A co Ty o tym myślisz?

Komentarze

  1. Jeżeli konsekwencja to wytrwałość w dążeniu do celu, to może warto też zapytać jaki jest cel...

    OdpowiedzUsuń
  2. No właśnie Ewo, każdy musi sobie zadać to pytanie: o co mi chodzi? A o co Tobie chodzi Ewo?

    OdpowiedzUsuń
  3. Polecam ten artykuł: http://wychowacdziecko.blogspot.com/2011/01/cudownych-rodzicow-mam-1.html

    OdpowiedzUsuń
  4. Świetny artykuł! Drogie Guwernantki, Nianie i Opiekunki. Przeczytajcie ten artykuł o konsekwencji w wychowaniu dziecka. Bardzo ważne i przełamujące stereotypy podejście!

    OdpowiedzUsuń
  5. Jakże często rodzice mylą konsekwencję z surowością . Konsekwencja to zrozumienie przez dziecko , ze obowiązują zasady , których się nie przekracza i naprawdę się ich nie przekracza

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Tak, warto na konsekwencje spojrzeć również z tej strony, że konsekwencje ponosimy, kiedy łamiemy określone zasady. I rozmawiać z dziećmi zarówno o tych zasadach, jak i o konsekwencjach, jakie powoduje ich łamanie. Dziękuję za cenny komentarz! :)

      Usuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za Twój wpis!

Popularne posty z tego bloga

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy." Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

17 Sposobów Na Odreagowanie Złości Na Dziecko

Temat złości jest bardzo trudnym tematem. Przede wszystkim ze względu na nasz stosunek do tego uczucia. Jest to w ogóle jedno z najtrudniejszych zagadnień spośród wszystkich, dotyczących relacji między rodzicami a dziećmi. Czy zastanawiasz się, dlaczego? Jaka jest Twoja opinia na ten temat? Uważasz, że złość jest dobra czy zła? Jak w sposób praktyczny rodzice mogą sobie poradzić ze swoją złością? Jak mogą odreagować złość, którą czują na dziecko?   Moim zdaniem, temat jest tak trudny dla wielu rodziców dlatego, że nadal złość jest powszechnie potępianym uczuciem. Pokazują to również komentarze pozostawiane pod moimi postami. Dobry przykład stanowi taka wymiana spostrzeżeń: " złość?? irytacja?? bardzo często!! właściwie to od kilku tygodni codziennie zmagam się z własnymi emocjami (idą 3 ząbki i mały jest okropny) - w krytycznym momencie najczęściej zostawiam synka w łóżeczku na parę minut i wychodzę do pokoju obok - muszę dać sobie czas na wyciszenie, dwa głębsze w