Przejdź do głównej zawartości

Jak Reagować Na Objawy Buntu - Bunt Dwulatka 3

Niektórzy rodzice zastanawiają się jak odróżnić zachowania niegrzeczne od tych związanych z buntem dwulatka. Bardzo łatwo. Dziecko w tym wieku nigdy nie jest "niegrzeczne". 

Cokolwiek robi, jest to związane z jego rozwojem i reagowaniem na otoczenie. Trzeba pamiętać, że bunt dwulatka jest normalnym okresem rozwojowym dziecka. Jakie to są zachowania i jak reagować właściwie na zachowanie dziecka?


Najczęstsze objawy buntu dwulatka to:
  •  Noryczne używanie słowa "nie" - nawet, gdy wszystko idzie po jego myśli - na przykład, gdy chce pić, często najpierw powie nie, a po chwili dopiero się napije.
  •  Skrajne reakcje na zakazy – wściekłość, niekontrolowane rzucanie się, pisk, krzyk, bicie.
  •  Rzucanie i plucie jedzeniem, rozlewanie picia, odmowa jedzenia.
  •  Bazgranie po ścianach, książkach i innych zakazanych powierzchniach.
  •  Silne zainteresowanie wszystkimi zakazanymi strefami, np. gniazdkami elektrycznymi, kablami, koszem na śmieci, wyrzucaniem jego zawartości oraz innymi miejscami limitowanymi przez rodziców. 
  • Domaganie się natychmiastowej realizacji wszystkich pragnień.
  •  Rozbudowa codziennych rytuałów, od których odstępstwa mogą powodować ostry protest w postaci wybuchów placzu, złości, agresji - chyba że dziecko samo zaproponuje coś innego. 
  • Popadanie w skrajności oraz sprzeczne zachowania, np. niszczenie zabawek, a następnie płacz i rozpacz z tego powodu. 
  • Nieustanna chęć zrobienia po swojemu, pojścia w inną/swoją stronę, próby podporządkowania sobie otoczenia i rodziców na każdej płaszczyźnie. 
  • Okazywanie chęci samodzielnego działania wyrazone zachowaniem lub słowami: "ja!", "ja sam/ja sama".

Nie wszystkie dzieci tak się zachowują i nie cały repertuar tych zachowań można znaleźć u jednego dziecka. Jednak i w tej dziedzinie, tak jak w innych znajdują się jednostki wybitne. ;) 

Co robić? 

- Przede wszystkim należy na te zachowania reagować spokojnie, choć stanowczo. 

- Nie podejmować radykalnych działań, jak karanie.

- Nie reagować podobnie jak dziecko – złością lub agresją. 

Co ci w tym pomoże? Zdobywanie wiedzy i praca ze swoimi przekonaniami oraz nabranie dystansu.

Pamiętaj: 

- Nie traktuj zachowania dziecka, jak osobistej zniewagi. 

- Dziecko nie robi ci na złość, nawet jesli to tak wygląda. 

- Ono w ten sposób poznaje świat i stara się zrozumieć jak dużo może i czy są jakieć granice jego możliwości. 

I na nasze, rodziców utrapienie, cały czas ma nadzieję, że ono może wszystko, a zakaz zniknie za chwilę, jak inne rzeczy, które pojawiają się i znikają w jego otoczeniu. I musi to sprawdzić. Cdn.

Komentarze jak zwykle mile widziane! :)

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy." Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

17 Sposobów Na Odreagowanie Złości Na Dziecko

Temat złości jest bardzo trudnym tematem. Przede wszystkim ze względu na nasz stosunek do tego uczucia. Jest to w ogóle jedno z najtrudniejszych zagadnień spośród wszystkich, dotyczących relacji między rodzicami a dziećmi. Czy zastanawiasz się, dlaczego? Jaka jest Twoja opinia na ten temat? Uważasz, że złość jest dobra czy zła? Jak w sposób praktyczny rodzice mogą sobie poradzić ze swoją złością? Jak mogą odreagować złość, którą czują na dziecko?   Moim zdaniem, temat jest tak trudny dla wielu rodziców dlatego, że nadal złość jest powszechnie potępianym uczuciem. Pokazują to również komentarze pozostawiane pod moimi postami. Dobry przykład stanowi taka wymiana spostrzeżeń: " złość?? irytacja?? bardzo często!! właściwie to od kilku tygodni codziennie zmagam się z własnymi emocjami (idą 3 ząbki i mały jest okropny) - w krytycznym momencie najczęściej zostawiam synka w łóżeczku na parę minut i wychodzę do pokoju obok - muszę dać sobie czas na wyciszenie, dwa głębsze w