Przejdź do głównej zawartości

Jak postępować właściwie? Bunt dwulatka cz.4

Jak postępować ze zbuntowanym dwulatkiem? Co robić, aby zapewnić mu najlepszy rozwój? Wielu rodziców niestety zapomina, że to normalny okres rozwojowy w życiu dziecka i choć chwalą się, że nie stosują kar cielesnych, bywa że stosują inne kary wobec tak małych dzieci i popełniają mnóstwo błędów wynikających z dobrej woli, ale złych przekonań. 

Pisałam w poprzednim artykule jak ważne jest zachowanie spokoju. Jeśli dasz się wyprowadzić z równowagi, uczysz dziecko, że w taki sposób rozwiązuje się problemy. Nie reaguj więc złością czy agresją na takie zachowanie dziecka. Jak zatem reagować poprawnie?


Postaraj się zapewnić równowagę między poczuciem wolności i uczuciem miłości i ochrony. To wiek, który potencjalnie niesie ze sobą sporo zagrożeń wynikających z ciekawości dziecka i penetrowania przestrzeni oraz zakazanych miejsc. Najlepsze zatem co możesz zrobić, to przeczekać ten okres skupiając się przede wszystkim na zapobieganiu nieszczęśliwym wypadkom.

Skup się również na okazywaniu wyrozumiałości i rozumnym ograniczaniu związanym z bezpieczeństwem dziecka, a nie przekonaniami o tym, co wolno takiemu małemu dziecku, a czego jeszcze nie. 

Nigdy nie wmuszaj jedzenia. Dziecko uczy się być samodzielne i chce decydować kiedy będzie jadło. Nie zamartwiaj się - nie było nigdy przypadku, aby dziecko zmarło z głodu, dlatego, że nie chce jeść.  

Staraj się wzmacniać zachowania pożądaneDziecko musi mieć poczucie, że jest kochane, ale jednocześnie nadzorowane przez rodziców. 

W sytuacjach wyboru trzeba dać dziecku wrażenie, że to ono podejmuje decyzje. Twój maluszek nie poradzi sobie z wyborem między kilkoma rzeczami. Nie jest też dobrze, aby o wszystkim decydować za niego. Dawaj więc wybór, ale w sposób kontrolowany, np. pomiędzy 2 rzeczami.

Czas buntu dwulatka jest okresem budowania silnej więzi między dzieckiem a rodzicami. W tym czasie też rodzi się między nimi zaczątek partnerstwa, które później będzie coraz ważniejsze w wychowaniu. Kształtuje się osobowość dziecka i jego stosunek do świata i innych ludzi. 

Umiejętności rodziców w tym okresie pozwolą lub nie, zrozumieć dziecku otaczający świat i rządzące nim mechanizmy, a także pozycję samego dziecka. 

Nie jest to prosta sprawa, bo nadmierne kontrolowanie maluszka w okresie buntu lub tłumienie sankcjami zachowań buntowniczych może prowadzić w dorosłym życiu do łatwego ulegania presji otoczenia. Natomiast nadmierna pobłażliwość może spowodować zagrożenie dla zdrowia i życia dziecka, wypaczenie charakteru oraz niepewność i brak zaufania do świata.

Jak zatem postępować właściwie? Jeśli naprawdę chcesz się tego nauczyć, to sprawdź czy Kurs "Bunt Dwulatka" jest dla ciebie. 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy." Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

17 Sposobów Na Odreagowanie Złości Na Dziecko

Temat złości jest bardzo trudnym tematem. Przede wszystkim ze względu na nasz stosunek do tego uczucia. Jest to w ogóle jedno z najtrudniejszych zagadnień spośród wszystkich, dotyczących relacji między rodzicami a dziećmi. Czy zastanawiasz się, dlaczego? Jaka jest Twoja opinia na ten temat? Uważasz, że złość jest dobra czy zła? Jak w sposób praktyczny rodzice mogą sobie poradzić ze swoją złością? Jak mogą odreagować złość, którą czują na dziecko?   Moim zdaniem, temat jest tak trudny dla wielu rodziców dlatego, że nadal złość jest powszechnie potępianym uczuciem. Pokazują to również komentarze pozostawiane pod moimi postami. Dobry przykład stanowi taka wymiana spostrzeżeń: " złość?? irytacja?? bardzo często!! właściwie to od kilku tygodni codziennie zmagam się z własnymi emocjami (idą 3 ząbki i mały jest okropny) - w krytycznym momencie najczęściej zostawiam synka w łóżeczku na parę minut i wychodzę do pokoju obok - muszę dać sobie czas na wyciszenie, dwa głębsze w