Przejdź do głównej zawartości

Jak postępować właściwie? Bunt dwulatka cz.4

Jak postępować ze zbuntowanym dwulatkiem? Co robić, aby zapewnić mu najlepszy rozwój? Wielu rodziców niestety zapomina, że to normalny okres rozwojowy w życiu dziecka i choć chwalą się, że nie stosują kar cielesnych, bywa że stosują inne kary wobec tak małych dzieci i popełniają mnóstwo błędów wynikających z dobrej woli, ale złych przekonań. 

Pisałam w poprzednim artykule jak ważne jest zachowanie spokoju. Jeśli dasz się wyprowadzić z równowagi, uczysz dziecko, że w taki sposób rozwiązuje się problemy. Nie reaguj więc złością czy agresją na takie zachowanie dziecka. Jak zatem reagować poprawnie?


Postaraj się zapewnić równowagę między poczuciem wolności i uczuciem miłości i ochrony. To wiek, który potencjalnie niesie ze sobą sporo zagrożeń wynikających z ciekawości dziecka i penetrowania przestrzeni oraz zakazanych miejsc. Najlepsze zatem co możesz zrobić, to przeczekać ten okres skupiając się przede wszystkim na zapobieganiu nieszczęśliwym wypadkom.

Skup się również na okazywaniu wyrozumiałości i rozumnym ograniczaniu związanym z bezpieczeństwem dziecka, a nie przekonaniami o tym, co wolno takiemu małemu dziecku, a czego jeszcze nie. 

Nigdy nie wmuszaj jedzenia. Dziecko uczy się być samodzielne i chce decydować kiedy będzie jadło. Nie zamartwiaj się - nie było nigdy przypadku, aby dziecko zmarło z głodu, dlatego, że nie chce jeść.  

Staraj się wzmacniać zachowania pożądaneDziecko musi mieć poczucie, że jest kochane, ale jednocześnie nadzorowane przez rodziców. 

W sytuacjach wyboru trzeba dać dziecku wrażenie, że to ono podejmuje decyzje. Twój maluszek nie poradzi sobie z wyborem między kilkoma rzeczami. Nie jest też dobrze, aby o wszystkim decydować za niego. Dawaj więc wybór, ale w sposób kontrolowany, np. pomiędzy 2 rzeczami.

Czas buntu dwulatka jest okresem budowania silnej więzi między dzieckiem a rodzicami. W tym czasie też rodzi się między nimi zaczątek partnerstwa, które później będzie coraz ważniejsze w wychowaniu. Kształtuje się osobowość dziecka i jego stosunek do świata i innych ludzi. 

Umiejętności rodziców w tym okresie pozwolą lub nie, zrozumieć dziecku otaczający świat i rządzące nim mechanizmy, a także pozycję samego dziecka. 

Nie jest to prosta sprawa, bo nadmierne kontrolowanie maluszka w okresie buntu lub tłumienie sankcjami zachowań buntowniczych może prowadzić w dorosłym życiu do łatwego ulegania presji otoczenia. Natomiast nadmierna pobłażliwość może spowodować zagrożenie dla zdrowia i życia dziecka, wypaczenie charakteru oraz niepewność i brak zaufania do świata.

Jak zatem postępować właściwie? Jeśli naprawdę chcesz się tego nauczyć, to sprawdź czy Kurs "Bunt Dwulatka" jest dla ciebie. 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

Jaki jest Twój zakres akceptacji?

Co sprawia, że jako rodzice mamy różne zakresy akceptacji? Na czym polegają główne różnice? Jakim jesteś rodzicem i czy zastanawiasz się skąd się bierze Twój zakres akceptacji? Dlaczego w zależności od dziecka zmienia się Twoja akceptacja? I czy można z tym coś zrobić? Trudno jest być przez cały czas akceptującym rodzicem dla dziecka, ponieważ jego zachowanie czasem wymaga skorygowania. Jednak czy zauważasz, że niektórzy ludzie mają tak, że nie podoba im się większość rzeczy, które robią ich dzieci? Czasem ich dzieci robią coś, co Tobie absolutnie nie przeszkadza i masz wrażenie, że właściwie nikomu by to nie przeszkadzało, a jednak ich matka lub ojciec stale zwraca im uwagę.  Różne zakresy akceptacji Ty sama możesz należeć do tej grupy rodziców, pytanie tylko, czy sobie to uświadamiasz. Są trzy grupy rodziców w zależności od zakresu akceptacji, jakim darzą swoje dzieci. Mały zakres akceptacji Jeśli należysz do wyżej opisanej grupy, to jesteś osobą o małym zakresie a

Jakie są Konsekwencje Braku Akceptacji i Dlaczego To Jest Takie Ważne Dla Ciebie i Twojego Dziecka?

O tym w jaki sposób radzisz sobie z zachowaniem dzieci, ze sobą i z wieloma sprawami w życiu, w ogromnej mierze decyduje to, jak sobie radzisz z emocjami . O tym , jak sobie radzisz z emocjami, decyduje w głównej mierze akceptacja . Również zachowanie Twojego dziecka jest zależne od tego ile akceptacji otrzymuje od Ciebie, i od drugiego z rodziców. Pragniesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pewne siebie i później czuło się w życiu spełnione, ale czy dajesz mu niezbędną do tego akceptację? Konsekwencje braku akceptacji to niezgoda na siebie, poczucie wyobcowania, czasem skłócenie i bunt nie tylko przeciwko rodzicom, ale też przeciwko sobie i wszystkim innym. Czasami do tego stopnia, że dziecko bojkotuje swoje poczynania i dorastając marnuje życie na obwinianiu siebie i innych o wszystko, co wydarza się nie po jego myśli. Zamiast cieszyć się tym, co jest, doceniać zalety i dostrzegać swoje mocne strony, zaczyna przede wszystkim wstydzić się swoich braków, i dużo czasu i energii pośw