Przejdź do głównej zawartości

CZ.2 Trzy skuteczne sposoby na złość małych i dużych dzieci

Jak skutecznie radzić sobie ze złością dzieci? Wypróbuj trzy sprawdzone sposoby. Zainwestuj w budowanie bliskości, szacunku i zaufania. To powinno być twoim głównym celem w relacji z dzieckiem. Jak to zrobić?

Kiedy pojawia się problem ze złością dziecka, zainwestuj najpierw swój czas i energię w zdobycie jego zaufania i szacunku. Kiedy one się pojawią, przyjdzie i większa bliskość. 

Zwróć na to większą uwagę, niż na przekonywanie i argumentowanie, że masz rację, bo zwłaszcza w stosunku do nastolatków to się nie sprawdzi. 

Możesz mieć fantastyczne pomysły, być zabawnym rodzicem i mieć niesztampowe rozwiązania do zaoferowania. Ale jeśli w chwilach konfliktu zawsze tracisz panowanie nad sobą, albo jesteś całkowicie bezradny wobec złości dziecka - nie będzie miało ono do Ciebie zaufania, ani szacunku. Co robić?


Bez zaufania i szacunku przekonywanie córki lub syna o niestosowności ich zachowania będzie Ci szło jak po grudzie. I prawdopodobnie w ogóle ich do niczego nie przekonasz. 

A co się dzieje, kiedy okazujesz dziecku szacunek? Znasz to z własnego doświadczenia:

  • Ktoś doceniony docenia doceniającego.
  • Szanowany szanuje szanującego. 
Kiedy masz zaufanie swojego dziecka, często w ogóle nawet nie musisz wdawać się w zawiłe argumenty, spory i kłótnie. Kiedy małe dziecko Ci ufa, często możesz usłyszeć: „Moja mama tak powiedziała." 

Starszemu dziecku wypada przedstawiać swoją propozycję, ale kiedy Ci ufa, nie przepytuje Cię podejrzliwie. I nawet nastolatek zaniecha swoich 13 podchwytliwych pytań. 

Owszem, czasem dochodzi do spięć, bo życie jest pełne emocji, a my póki żyjemy, musimy czuć. Ale mając szacunek i zaufanie dziecka jesteśmy sobie coraz bliżsi i coraz łatwiej jest nam poradzić sobie ze złością. 

Komentarze

Publikowanie komentarza

Dziękuję za Twój wpis!

Popularne posty z tego bloga

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy."

Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na na…

17 Sposobów Na Odreagowanie Złości Na Dziecko

Temat złości jest bardzo trudnym tematem. Przede wszystkim ze względu na nasz stosunek do tego uczucia. Jest to w ogóle jedno z najtrudniejszych zagadnień spośród wszystkich, dotyczących relacji między rodzicami a dziećmi. Czy zastanawiasz się, dlaczego? Jaka jest Twoja opinia na ten temat? Uważasz, że złość jest dobra czy zła? Jak w sposób praktyczny rodzice mogą sobie poradzić ze swoją złością? Jak mogą odreagować złość, którą czują na dziecko? Moim zdaniem, temat jest tak trudny dla wielu rodziców dlatego, że nadal złość jest powszechnie potępianym uczuciem. Pokazują to również komentarze pozostawiane pod moimi postami. Dobry przykład stanowi taka wymiana spostrzeżeń:
"złość?? irytacja?? bardzo często!! właściwie to od kilku tygodni codziennie zmagam się z własnymi emocjami (idą 3 ząbki i mały jest okropny) - w krytycznym momencie najczęściej zostawiam synka w łóżeczku na parę minut i wychodzę do pokoju obok - muszę dać sobie czas na wyciszenie, dwa głębsze wdechy i powrót &…

Kiedy dziecko czuje się niekochane?

Jest dowiedzione, że na całe nasze życie najbardziej wpływa historia naszego dzieciństwa. Są wśród nas ludzie dorośli, którzy gdy się głębiej zaczną nad tym zastanawiać, dochodzą do wniosku, że nie czuli się kochanymi dziećmi. 
Co to znaczy być niekochanym dzieckiem? 
Takie dziecko nie czuje, że się je widzi i lubi takim, jakie jest. Ma poczucie, że trzeba pasować do oczekiwań rodziców i być takie, jak sobie rodzice wyobrażają, że być powinno. Inaczej mówiąc nie może być takie, jakie jest...