Przejdź do głównej zawartości

Jak Rozwiązywać Konflikty Między Dziećmi?

Druga część Mini Warsztatu Na Temat Złości i Agresji u Dzieci.
Część pierwszą możesz przeczytać tutaj.

AG: Amelia zabiera wszystkim zabawki w piaskownicy i złości się, kiedy musi je oddawać. Mamy bójkę.
BD: Pierwsze co należy zrobić, to rozdzielić dzieci. Niech ochłoną i wtedy dopiero mówimy, że tak nie należy robić. Trzeba powtarzać to do skutku. Nie można liczyć, że dwuletnie dziecko dostosuje się od razu. Czasem mama owszem zaczeka aby dziecko uspokoiło się po awanturze w piaskownicy, ale potem mówi za dużo. Maluch może tego nie zapamiętać. Dlatego sposób mówienia i wymagania, jakie stawa rodzic, muszą być dostosowane do wieku dziecka.

AG: Są sposoby, aby Amelia bez awantur oddała zabawki?

BD: Spróbujmy najpierw spokojnie wytłumaczyć, ze to zabawka koleżanki. Jeśli nie chce oddać, to zaproponujmy, by pożyczyła w zamian swoją. Albo, że może pobawić się jeszcze 5 minut, a potem ma oddać. Nie musimy wyrywać zabawek z rąk, dzieci szybko się nudzą. Jeśli będą mogły jeszcze trochę się pobawić, to najpewniej za chwilę same je rzucą.

AG: Wszystko na nic. Amelia trzyma mocno lalkę w ręku.

BD: Jeśli nie udaje się sprawy załatwić polubownie, trzeba zabrać dziecku zabawkę, pocieszyć, zainteresować czymś innym.

AG: Dziecko wraca z przedszkola pogryzione. Ma oddać czy zrozumieć niewychowanego kolegę?
BD: Nie tłumaczymy tamtego dziecka, bo wtedy ranimy nasze. Usprawiedliwianie napastnika, to najgorsza rzecz jaka może być. Proszę wyobrazić sobie sytuację, że panią ktoś pobił, a mąż przytula i mówi: no widzisz, ten pan był zdenerwowany, musisz go zrozumieć.
Nie skupiamy się na złym Jasiu, tylko na naszym dziecku. przytulamy, rozmawiamy, głaszczemy, mówimy "musiało cie boleć".

AG: Ma oddać złemu Jasiowi?
BD: Najpierw zapytajmy dziecko, co chce z tym zrobić, a nie decydujmy za niego. To tylko nam się wydaje, że trzylatek nic nie wie. 

Wkrótce trzecia część! Komentarze jak zwykle mile widziane. :)
Możesz nauczyć się dobrze radzić sobie ze złością swojego dziecka bez względu na to gdzie mieszkasz na kursie internetowym! - więcej możesz dowiedzieć się tutaj. :)

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

Jakie są Konsekwencje Braku Akceptacji i Dlaczego To Jest Takie Ważne Dla Ciebie i Twojego Dziecka?

O tym w jaki sposób radzisz sobie z zachowaniem dzieci, ze sobą i z wieloma sprawami w życiu, w ogromnej mierze decyduje to, jak sobie radzisz z emocjami . O tym , jak sobie radzisz z emocjami, decyduje w głównej mierze akceptacja . Również zachowanie Twojego dziecka jest zależne od tego ile akceptacji otrzymuje od Ciebie, i od drugiego z rodziców. Pragniesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pewne siebie i później czuło się w życiu spełnione, ale czy dajesz mu niezbędną do tego akceptację? Konsekwencje braku akceptacji to niezgoda na siebie, poczucie wyobcowania, czasem skłócenie i bunt nie tylko przeciwko rodzicom, ale też przeciwko sobie i wszystkim innym. Czasami do tego stopnia, że dziecko bojkotuje swoje poczynania i dorastając marnuje życie na obwinianiu siebie i innych o wszystko, co wydarza się nie po jego myśli. Zamiast cieszyć się tym, co jest, doceniać zalety i dostrzegać swoje mocne strony, zaczyna przede wszystkim wstydzić się swoich braków, i dużo czasu i energii pośw

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy." Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na