Przejdź do głównej zawartości

Jak Rozwiązywać Konflikty Między Dziećmi?

Druga część Mini Warsztatu Na Temat Złości i Agresji u Dzieci.
Część pierwszą możesz przeczytać tutaj.

AG: Amelia zabiera wszystkim zabawki w piaskownicy i złości się, kiedy musi je oddawać. Mamy bójkę.
BD: Pierwsze co należy zrobić, to rozdzielić dzieci. Niech ochłoną i wtedy dopiero mówimy, że tak nie należy robić. Trzeba powtarzać to do skutku. Nie można liczyć, że dwuletnie dziecko dostosuje się od razu. Czasem mama owszem zaczeka aby dziecko uspokoiło się po awanturze w piaskownicy, ale potem mówi za dużo. Maluch może tego nie zapamiętać. Dlatego sposób mówienia i wymagania, jakie stawa rodzic, muszą być dostosowane do wieku dziecka.

AG: Są sposoby, aby Amelia bez awantur oddała zabawki?

BD: Spróbujmy najpierw spokojnie wytłumaczyć, ze to zabawka koleżanki. Jeśli nie chce oddać, to zaproponujmy, by pożyczyła w zamian swoją. Albo, że może pobawić się jeszcze 5 minut, a potem ma oddać. Nie musimy wyrywać zabawek z rąk, dzieci szybko się nudzą. Jeśli będą mogły jeszcze trochę się pobawić, to najpewniej za chwilę same je rzucą.

AG: Wszystko na nic. Amelia trzyma mocno lalkę w ręku.

BD: Jeśli nie udaje się sprawy załatwić polubownie, trzeba zabrać dziecku zabawkę, pocieszyć, zainteresować czymś innym.

AG: Dziecko wraca z przedszkola pogryzione. Ma oddać czy zrozumieć niewychowanego kolegę?
BD: Nie tłumaczymy tamtego dziecka, bo wtedy ranimy nasze. Usprawiedliwianie napastnika, to najgorsza rzecz jaka może być. Proszę wyobrazić sobie sytuację, że panią ktoś pobił, a mąż przytula i mówi: no widzisz, ten pan był zdenerwowany, musisz go zrozumieć.
Nie skupiamy się na złym Jasiu, tylko na naszym dziecku. przytulamy, rozmawiamy, głaszczemy, mówimy "musiało cie boleć".

AG: Ma oddać złemu Jasiowi?
BD: Najpierw zapytajmy dziecko, co chce z tym zrobić, a nie decydujmy za niego. To tylko nam się wydaje, że trzylatek nic nie wie. 

Wkrótce trzecia część! Komentarze jak zwykle mile widziane. :)
Możesz nauczyć się dobrze radzić sobie ze złością swojego dziecka bez względu na to gdzie mieszkasz na kursie internetowym! - więcej możesz dowiedzieć się tutaj. :)

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy."

Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na na…

17 Sposobów Na Odreagowanie Złości Na Dziecko

Temat złości jest bardzo trudnym tematem. Przede wszystkim ze względu na nasz stosunek do tego uczucia. Jest to w ogóle jedno z najtrudniejszych zagadnień spośród wszystkich, dotyczących relacji między rodzicami a dziećmi. Czy zastanawiasz się, dlaczego? Jaka jest Twoja opinia na ten temat? Uważasz, że złość jest dobra czy zła? Jak w sposób praktyczny rodzice mogą sobie poradzić ze swoją złością? Jak mogą odreagować złość, którą czują na dziecko? Moim zdaniem, temat jest tak trudny dla wielu rodziców dlatego, że nadal złość jest powszechnie potępianym uczuciem. Pokazują to również komentarze pozostawiane pod moimi postami. Dobry przykład stanowi taka wymiana spostrzeżeń:
"złość?? irytacja?? bardzo często!! właściwie to od kilku tygodni codziennie zmagam się z własnymi emocjami (idą 3 ząbki i mały jest okropny) - w krytycznym momencie najczęściej zostawiam synka w łóżeczku na parę minut i wychodzę do pokoju obok - muszę dać sobie czas na wyciszenie, dwa głębsze wdechy i powrót &…

Kiedy dziecko czuje się niekochane?

Jest dowiedzione, że na całe nasze życie najbardziej wpływa historia naszego dzieciństwa. Są wśród nas ludzie dorośli, którzy gdy się głębiej zaczną nad tym zastanawiać, dochodzą do wniosku, że nie czuli się kochanymi dziećmi. 
Co to znaczy być niekochanym dzieckiem? 
Takie dziecko nie czuje, że się je widzi i lubi takim, jakie jest. Ma poczucie, że trzeba pasować do oczekiwań rodziców i być takie, jak sobie rodzice wyobrażają, że być powinno. Inaczej mówiąc nie może być takie, jakie jest...