Przejdź do głównej zawartości

CZ 4. Co jest twoim największym sprzymierzeńcem w radzeniu sobie ze złością dziecka?

Ty też już zauważasz, że często jakieś twoje niemądre zachowanie powoduje złość i wybuch dziecka? Zdarza ci się żałować po fakcie swojego zachowania, swoich słów? Warto wiedzieć, co najczęściej powoduje złość czy wybuchy dziecka, żeby temu zapobiec.

Czasem jesteśmy zaskoczeni reakcją dziecka, bo niezbyt uważnie przyglądamy się sobie. Dzieci zmieniają się wraz z wiekiem i zmienia się również to, co je złości i powoduje wybuchy agresji. Wiedza na ten temat może pomóc zapobiec wielu nieprzyjemnym sytuacjom i utrwalania się nawyków reagowania złością.

Dziecko w wieku przedszkolnym najczęściej złości się, gdy:


- ktoś przerywa mu zabawę,

- odbiera przedmioty,

- słodycze, (jeśli je jada, ponieważ silnie uzależniają),

- nie pozwala wykonywać określonej czynności.

- Czasami jednak wywołuje ją nawet własna nieporadność. 

- Dzieci w tym wieku również bardzo mocno przezywają nieudane kontakty z rówieśnikami.

Dlatego obserwuj swoje dziecko, bo wiedza na jego temat jest twoim następnym sprzymierzeńcem w radzeniu sobie ze złością. Wielu wybuchom możesz zapobiec, gdy wiesz, co do tego prowadzi i zachowasz więcej taktu wobec swojego dziecka. Następna wskazówka, zatem, to: nie prowokuj. CDN

Tutaj przeczytasz Część 3. 

Komentarze są mile widziane!

Komentarze

  1. Moj przedszkolak złości się także, gdy jest zmęczony lub głodny. Wtedy o wiele łatwiej wybucha lub pogrąża się we łzach

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za Twój wpis!

Popularne posty z tego bloga

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

Jakie są Konsekwencje Braku Akceptacji i Dlaczego To Jest Takie Ważne Dla Ciebie i Twojego Dziecka?

O tym w jaki sposób radzisz sobie z zachowaniem dzieci, ze sobą i z wieloma sprawami w życiu, w ogromnej mierze decyduje to, jak sobie radzisz z emocjami . O tym , jak sobie radzisz z emocjami, decyduje w głównej mierze akceptacja . Również zachowanie Twojego dziecka jest zależne od tego ile akceptacji otrzymuje od Ciebie, i od drugiego z rodziców. Pragniesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pewne siebie i później czuło się w życiu spełnione, ale czy dajesz mu niezbędną do tego akceptację? Konsekwencje braku akceptacji to niezgoda na siebie, poczucie wyobcowania, czasem skłócenie i bunt nie tylko przeciwko rodzicom, ale też przeciwko sobie i wszystkim innym. Czasami do tego stopnia, że dziecko bojkotuje swoje poczynania i dorastając marnuje życie na obwinianiu siebie i innych o wszystko, co wydarza się nie po jego myśli. Zamiast cieszyć się tym, co jest, doceniać zalety i dostrzegać swoje mocne strony, zaczyna przede wszystkim wstydzić się swoich braków, i dużo czasu i energii pośw

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy." Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na