Przejdź do głównej zawartości

Jak unikać faworyzowania dzieci?

Często nie zdajemy sobie sprawy z tego, że w głębi duszy, któreś z dzieci jest nam bliższe. Mimo, że staramy się jednakowo traktować nasze dzieci, nie zawsze nam to wychodzi. Wielu rodziców nawet nie ukrywa, że jedna z pociech bardziej daje się lubić. To potęguje zazdrość i niezdrową rywalizację między rodzeństwem.

Trudno zmienić swoje uczucia, jednak możesz kontrolować swoje zachowanie, bo na to masz największy wpływ. 

Najważniejsze, aby unikać jawnego faworyzowania ulubieńca, zwłaszcza podczas konfliktów między rodzeństwem. Pamiętaj, że bardzo często Twoja ocena sytuacji jest niesprawiedliwa, ponieważ nie wiesz jak było naprawdę. A niesprawiedliwość rodziców w największym stopniu rodzi zazdrość i rywalizację.

Do konfliktów między rodzeństwem najczęściej dochodzi właśnie na tle przywilejów, jakimi rodzice obdarzają dzieci.


Rodzice nie zawsze sobie uświadamiają, że jawnie faworyzują któreś dziecko. A konflikt między rodzeństwem zaostrza się, im bardziej jawne jest wyróżnianie. Jak to ocenić? Jeśli ktoś z boku potrafi to zauważyć, to znaczy że wyróżniasz jedno z dzieci. 

Czasem znajdzie się nawet ktoś, kto Ci powie: "Ela (Krzychu), ale ty faworyzujesz tego Jasia". Nie zaprzeczaj - niech Ci się zapali czerwona lampka! Zastanów się chwilę i bądź ze sobą szczera (szczery): Czy na pewno aby nie obstajesz zwykle po jednej ze stron?

Wiele cennych i praktycznych wskazówek na ten temat znajdziesz również w tym artykule: Rodzeństwo-Zazdrość-Rywalizacja. Jedna z czytelniczek napisała do mnie, iż je sobie zapisała i często do nich wraca. To naprawdę dobra praktyka, którą polecam z całego serca. Sama używam tej metody, kiedy pracuję nad czymś, co jest dla mnie ważne.

Przestrzeganie w życiu zasad, o których napisałam właśnie w powyżej wymienionym artykule, może pomóc uniknąć takich naprawdę typowych sytuacji w rodzinie, jak na przykład te poniżej:
  •  "Tata lub mama nie zauważali nigdy tego, co zrobiłam dobrze, a brat/siostra jest za wszystko chwalony, dlatego go nienawidzę!" - Pojawiający się żal i rozgoryczenie nawet po latach.
  •  "Dlaczego jemu/jej wszystko wolno?!" - Takie pretensje pojawiają się najczęściej przy większej różnicy wieku, a za tym często bunt i problemy.
  • Starszakom często nie wolno robić wielu rzeczy, bo są stawiani za wzór dla młodszego rodzeństwa. Wcześniej dorośleją, bo wcześniej mają obowiązki. O pozbawianie dzieciństwa mają żal nie do rodziców, ale do młodszego rodzeństwa.
Znasz więcej takich sytuacji ze swojego dzieciństwa? Napisz w komentarzu poniżej, to pomoże sobie wszystkim uświadomić, jak ważne jest odpowiednie podejście rodziców.

Ty sam, sama możesz temu zapobiec przede wszystkim przez sprawiedliwe rozdzielenie prac i przywilejów. Jeśli więcej obowiązków jest dla starszego, to również więcej przywilejów powinno być dla niego. Mniej obowiązków dla młodszego, to i mniej przywilejów.

Jeśli pojawiają się pretensje, to pamiętajmy, żeby dzieciom nigdy nie odpowiadać: "Bo tak już jest", albo coś w tym rodzaju. Tłumaczymy zawsze rzetelnie, bo od tego zależy samopoczucie dziecka i relacje między rodzeństwem: "Będziesz to mógł robić, kiedy dorośniesz. Gdy będziesz duży jak Twój starszy brat/starsza siostra." 

Ubocznym i cudownym skutkiem takiego podejścia jest to, że starsze dziecko czuje się docenione. Pamiętajmy przy tym, by młodszemu pokazać jasną stronę: "Teraz ciesz się tym, że..." - I tu wyliczamy, jakie przywileje niesie ze sobą bycie dzieckiem w tym wieku.

Jeśli interesuje Cię ten temat, to koniecznie skorzystaj z Darmowego Kursu E-mail "Zazdrość Dzieci", gdzie znajdziesz całą masę tak cennych wskazówek. Możesz się zapisać tutaj: Zazdrość Dzieci

Jeśli masz pytanie, zadaj je w komentarzu. Zadanie pytania daje Ci możliwość pomocy swojemu dziecku i sobie. Komentarze są naprawdę mile widziane! :)

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy." Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

17 Sposobów Na Odreagowanie Złości Na Dziecko

Temat złości jest bardzo trudnym tematem. Przede wszystkim ze względu na nasz stosunek do tego uczucia. Jest to w ogóle jedno z najtrudniejszych zagadnień spośród wszystkich, dotyczących relacji między rodzicami a dziećmi. Czy zastanawiasz się, dlaczego? Jaka jest Twoja opinia na ten temat? Uważasz, że złość jest dobra czy zła? Jak w sposób praktyczny rodzice mogą sobie poradzić ze swoją złością? Jak mogą odreagować złość, którą czują na dziecko?   Moim zdaniem, temat jest tak trudny dla wielu rodziców dlatego, że nadal złość jest powszechnie potępianym uczuciem. Pokazują to również komentarze pozostawiane pod moimi postami. Dobry przykład stanowi taka wymiana spostrzeżeń: " złość?? irytacja?? bardzo często!! właściwie to od kilku tygodni codziennie zmagam się z własnymi emocjami (idą 3 ząbki i mały jest okropny) - w krytycznym momencie najczęściej zostawiam synka w łóżeczku na parę minut i wychodzę do pokoju obok - muszę dać sobie czas na wyciszenie, dwa głębsze w