Przejdź do głównej zawartości

Dla Twojego dziecka to ma znaczenie: Aprobata czy Akceptacja?

Warto zrozumieć na początek, jaka jest różnica między akceptacją i empatią. Trzeba dowiedzieć się, co one znaczą, żeby pojąć jak są ważne w wychowaniu, na co mają wpływ i jakie korzyści wnoszą do relacji między rodzicami i dziećmi.

Czym się różni empatia od akceptacji?

Są różne definicje empatii, dla mnie osobiście, empatia znaczy po prostu rozumiem. Z greckiego empatia znaczy cierpienie. W psychologii to zdolność odczuwania stanów psychicznych innych osób, ale również umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia, spojrzenia z ich perspektywy na rzeczywistość. Osoba nieposiadająca tej umiejętności nie potrafi ocenić ani dostrzec stanów emocjonalnych innych. 

Według J. Piageta empatia jest również jednym z najsilniejszych hamulców zachowań agresywnych. Jeśli twoje dorastające dziecko jest szczególnie agresywne, przyczyną tego może być brak empatii...


Jednak u podstaw empatii leży akceptacja. Jak mógłbyś spróbować zrozumieć swoje dziecko, jeśli nie zgadzasz się na to, co ono odczuwa? Akceptacja jest fundamentalna.

Co dokładnie znaczy słowo akceptacja? Akceptacja (z łac. acceptatio) dosłownie znaczy przyjmowanie. Słownik podaje również, że to uznanie czegoś, potwierdzenie czegoś, pogodzenie się z czymś, czego nie można zmienić, uznanie czyichś cech, postępowania, a także aprobata. I tutaj się nie zgadzam.

Aprobata oznacza coś więcej niż akceptacja, oznacza pochwałę, uznanie dla czegoś. A przecież akceptować można również to, co nam się nie podoba. Nie tylko w słowniku, również w życiu zbyt często akceptacja jest mylona z aprobatą.

Konsekwencją tego jest akceptacja warunkowa, czyli akceptacja, która stawia warunki: "akceptuję cię, jeżeli...". Masz wrażenie, że możesz zaakceptować tylko coś, co możesz aprobować, czyli to, co ci się podoba, co ci odpowiada. A to, co ci się bardzo nie podoba jest „nie do zaakceptowania”, czyli nie aprobujesz tego. Jeśli myślisz w taki sposób, akceptacja może kojarzyć ci się z rezygnacją, z poddaniem się i być postrzegana negatywnie. A to ma katastrofalne skutki dla twoich relacji z dzieckiem i nie ma nic wspólnego z prawdziwą akceptacją.

Ze zjawiskiem akceptacji warunkowej jest jeszcze jeden kłopot, taki sam, jak z miłością warunkową. „Będę cię kochać, jeśli…” Tylko czy to jeszcze jest miłość? I czy wobec tego warunkowa akceptacja jest naprawdę akceptacją? Nie chodzi jednak o to, by spierać się o słowa. Chodzi o konsekwencje takiego rozumienia tych znaczeń.


Musisz wiedzieć, że możesz akceptować także i to, co nie koniecznie zasługuje na uznanie czy pochwałę. Akceptować znaczy głównie przyjąć, pozwolić być (przedmiotom lub człowiekowi) takim, jakim jest aktualnie i w ogóle. Tak rozumiana akceptacja jest akceptacją bezwarunkową. Tak akceptują swoje dzieci rodzice, tak akceptuje się również przyjaciół. Więcej w następnym artykule.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

Jakie są Konsekwencje Braku Akceptacji i Dlaczego To Jest Takie Ważne Dla Ciebie i Twojego Dziecka?

O tym w jaki sposób radzisz sobie z zachowaniem dzieci, ze sobą i z wieloma sprawami w życiu, w ogromnej mierze decyduje to, jak sobie radzisz z emocjami . O tym , jak sobie radzisz z emocjami, decyduje w głównej mierze akceptacja . Również zachowanie Twojego dziecka jest zależne od tego ile akceptacji otrzymuje od Ciebie, i od drugiego z rodziców. Pragniesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pewne siebie i później czuło się w życiu spełnione, ale czy dajesz mu niezbędną do tego akceptację? Konsekwencje braku akceptacji to niezgoda na siebie, poczucie wyobcowania, czasem skłócenie i bunt nie tylko przeciwko rodzicom, ale też przeciwko sobie i wszystkim innym. Czasami do tego stopnia, że dziecko bojkotuje swoje poczynania i dorastając marnuje życie na obwinianiu siebie i innych o wszystko, co wydarza się nie po jego myśli. Zamiast cieszyć się tym, co jest, doceniać zalety i dostrzegać swoje mocne strony, zaczyna przede wszystkim wstydzić się swoich braków, i dużo czasu i energii pośw

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy." Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na