Przejdź do głównej zawartości

Nastolatki i dwulatki - co mają wspólnego?

Jeśli znasz treść poprzedniego artykułu, to wiesz, jak szacunek do drugiej osoby pomaga w panowaniu nad złością. Równie ważne jest panowanie nad złością, po to, aby zachować szacunek w oczach dziecka. I nie stracić swojego autorytetu.

Łatwo powiedzieć trudniej zrobić. Jednak, kiedy przeczytasz ten artykuł, stanie się to dla Ciebie o wiele łatwiejsze i całkiem klarowne.

Nastolatki i dwulatki łączy to, że dzieci w tym wieku znajdują się w ostrej fazie buntu wynikającego z chwilowego stanu nierównowagi. Sam ten stan jest całkowicie naturalny i przejściowy, ale od Twoich reakcji i zachowania zależy, jak się w tym czasie i później ułożą Wasze stosunki.

Dlatego tak ważne jest umiejętne radzenie sobie z napadami złości, buntem, czy nie tak rzadką agresją u dzieci dwuletnich i nastolatków.

 Wszystko polega na tym, aby poznać i zrozumieć, jak złość działa u Twojego dziecka. Żeby się tego dowiedzieć i znaleźć skuteczne sposoby jej rozbrojenia najpierw trzeba zrozumieć dwie rzeczy:
- Po pierwsze czym jest złość. 
- Po drugie, jak ona działa. 

Aby się dowiedzieć jak działa i naprawdę to zrozumieć, musisz sobie zadać pytanie: jak ja to odczuwam? Czyli co się ze mną dzieje, kiedy ogarnia mnie złość. Wiele osób podczas warsztatów mówi, że czują: bezradność, bezsilność, frustrację, obawę… Pojawia się wiele, naprawdę wiele emocji. Jak Ty to odczuwasz?

Żeby, to sobie lepiej uzmysłowić, przygotowałam dla Ciebie ćwiczenie składające się z trzech kroków. Możesz formularza komentarzy użyć, jako notatnika! :)

KROK 1. Wyobraź sobie bardzo dokładnie taką sytuację: Twoje dziecko zgubiło się w supermarkecie… 
KROK 2. Co czujesz? Wczuj się naprawdę i wypisz te uczucia. Bądź ze sobą całkowicie szczera, szczery - to bardzo ważne.
KROK 3. A teraz odpowiedz sobie na pytanie: co okazujesz, gdy znajdzie się dziecko? 
Zapisz.

Przykład drugi. 
KROK 1. Wyobraź sobie, że Twoje dziecko jest zagrożone z 5 przedmiotów lub nie przeszło do następnej klasy... 
KROK 2. Co teraz czujesz? Opisz to dokładnie, opisz wszystko co się pojawia, bo przecież w tym momencie to jest nie tylko złość. Zapisz.
Może rozczarowanie? Może wstyd? Upokorzenie? Obawa, lęk o jego przyszłość dziecka..? Obawa o swoją reputację? 
KROK 3. A co najczęściej okazujesz? Opisz.
Złość, gniew, wściekłość, agresję? 

Zwróć uwagę tutaj na 2 rzeczy:

1) W każdym z tych przypadków posłużono się złością - robimy to, żeby ukarać drugą osobę.

2) W każdym z tych przypadków za złością stał jakiś lęk. Czasami głęboko ukryty i było tam jeszcze wiele innych emocji... Czasami jednak ten lęk nie jest aż tak głęboko ukryty i wtedy jasno sobie uświadamiamy, czego się obawiamy. Zapamiętaj to, bo jest to kluczowa informacja! 

Ale niestety najczęściej nie komunikujemy naszych prawdziwych uczuć, naszych obaw, tylko wybuchamy złością i nie dajemy dziecku szansy, na zrozumienie naszego sposobu przeżywania i naszego stanowiska. 

A to niesie za sobą konsekwencje. Nie wystarczy pokazać dziecku, że nas coś rozzłościło, bo nasza złość nie działa jako środek wychowawczy. Największy wpływ masz na małe i duże dziecko wtedy, kiedy wie o co Ci chodzi i kiedy Cię rozumie. 

Gdy i Ty to naprawdę pojmiesz, będzie Ci o wiele łatwiej panować nad złością i będzie to pierwszy krok do zrozumienia i skutecznego opanowania złości dziecka. Możesz się tego nauczyć również bez wychodzenia z domu na kursie internetowym Rozumiem Twoją Złość - zobacz tutaj.

Chcesz poznać zdanie innych rodziców? Skomentuj - inni też skomentują. :)
Wkrótce więcej!

Komentarze

  1. Mam na razie pod swoim dachem trzy dziewczynki z rodzin patologicznych więc dla mnie standardowe porady okazują się mało pomocne ;) U mnie psychiatra zacznie pracę z jedną z dziewczynek. Jednak bardzo miło się czyta....może gdzieś podświadomie czytanie takich "standardowych" porad pozytywnie wpłynie na nasze decyzje, zachowania, emocje ? ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Przede wszystkim gratuluję odwagi i serca. :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za Twój wpis!

Popularne posty z tego bloga

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

Jaki jest Twój zakres akceptacji?

Co sprawia, że jako rodzice mamy różne zakresy akceptacji? Na czym polegają główne różnice? Jakim jesteś rodzicem i czy zastanawiasz się skąd się bierze Twój zakres akceptacji? Dlaczego w zależności od dziecka zmienia się Twoja akceptacja? I czy można z tym coś zrobić? Trudno jest być przez cały czas akceptującym rodzicem dla dziecka, ponieważ jego zachowanie czasem wymaga skorygowania. Jednak czy zauważasz, że niektórzy ludzie mają tak, że nie podoba im się większość rzeczy, które robią ich dzieci? Czasem ich dzieci robią coś, co Tobie absolutnie nie przeszkadza i masz wrażenie, że właściwie nikomu by to nie przeszkadzało, a jednak ich matka lub ojciec stale zwraca im uwagę.  Różne zakresy akceptacji Ty sama możesz należeć do tej grupy rodziców, pytanie tylko, czy sobie to uświadamiasz. Są trzy grupy rodziców w zależności od zakresu akceptacji, jakim darzą swoje dzieci. Mały zakres akceptacji Jeśli należysz do wyżej opisanej grupy, to jesteś osobą o małym zakresie a

Jakie są Konsekwencje Braku Akceptacji i Dlaczego To Jest Takie Ważne Dla Ciebie i Twojego Dziecka?

O tym w jaki sposób radzisz sobie z zachowaniem dzieci, ze sobą i z wieloma sprawami w życiu, w ogromnej mierze decyduje to, jak sobie radzisz z emocjami . O tym , jak sobie radzisz z emocjami, decyduje w głównej mierze akceptacja . Również zachowanie Twojego dziecka jest zależne od tego ile akceptacji otrzymuje od Ciebie, i od drugiego z rodziców. Pragniesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pewne siebie i później czuło się w życiu spełnione, ale czy dajesz mu niezbędną do tego akceptację? Konsekwencje braku akceptacji to niezgoda na siebie, poczucie wyobcowania, czasem skłócenie i bunt nie tylko przeciwko rodzicom, ale też przeciwko sobie i wszystkim innym. Czasami do tego stopnia, że dziecko bojkotuje swoje poczynania i dorastając marnuje życie na obwinianiu siebie i innych o wszystko, co wydarza się nie po jego myśli. Zamiast cieszyć się tym, co jest, doceniać zalety i dostrzegać swoje mocne strony, zaczyna przede wszystkim wstydzić się swoich braków, i dużo czasu i energii pośw