Przejdź do głównej zawartości

Jak być dobrym i mądrym rodzicem? cz.1

Jak być dobrym i mądrym rodzicem? Jakie zasady są najbardziej odpowiednie dla Ciebie i Twojego dziecka? Jak się zachować, gdy pojawia się problem? Czy inna osobowość dziecka wymaga innego zachowania? Na pewno wielokrotnie zastanawiasz się jak to zrobić, aby być możliwie najlepszym rodzicem dla Twojego dziecka, każdego z Twoich dzieci...

Kiedyś pisałam już o tym, ale temat jest tak ważny, że warto o nim mówić co jakiś czas. Przypominać sobie w tej codziennej krzątaninie - a czasem walce o spokój i ład - że chcemy być dla naszych dzieci cudownymi rodzicami. Nie zawsze jest to łatwe, bo "Jedynym produktem, który człowiek otrzymuje bez instrukcji obsługi, jest dziecko" - mówił Andrzej Majewski, polski pisarz i aforysta - i trudno się nie zgodzić.

Pragnienie, aby być dobrym i mądrym rodzicem jest szczególnie żywe w naszych sercach, kiedy dzieci są małe. Potem zdarza nam się zapomnieć...

Zapominamy też, że aby cokolwiek osiągnąć w życiu - osobistym, rodzinnym czy zawodowym - trzeba mieć wizję tego, czego się chce, jakieś wyobrażenie. 

Zbyt często lekceważymy ten aspekt rodzicielstwa, jakim jest nasza wizja wychowania i ze zdumieniem patrzymy się na problemy wynikające z tego. 

A przecież chcesz bardziej świadomie wychowywać swoje dziecko i mieć właściwe rezultaty. Dlatego nie możesz sobie pozwolić na takie zaniedbanie. Jak zadbać o tę sferę?

Może już będąc dzieckiem wyobrażałaś sobie jaką będziesz mamą. Może wyobrażałeś sobie, jakim będziesz tatą. Niektórzy myślą o tym, kiedy spodziewają się dziecka, inni, kiedy już dziecko jest na świecie. 

Niestety do tej pory najwięcej osób nie zastanawiało się nad tym wcale. Teraz to się zmienia. Ty również to zmieniasz. 

W tym wszystkim najważniejsze jest jedno. 
Bez względu na to, czy jesteś w grupie:
- marzyłam od dziecka
- szeptałam nad główką
- nie zastanawiałam się
musisz mieć precyzyjną wizję tego, jakim chcesz być rodzicem.

Po co? Otóż to! Zadaj sobie to pytanie.
Wkrótce ciąg dalszy. Zanim ukaże się następny artykuł, możesz napisać, co Ty myślisz na ten temat. Komentarze są jak zwykle mile widziane.

Komentarze

  1. Pytanie o wizję swojego rodzicielstwa podoba mi się, dlatego że sugeruje, iż najlepszymi specjalistami od naszych dzieci jesteśmy my sami jako rodzice. Co nie oznacza, że nie możemy prosić innych o radę, szukać pomocy itp. Jednak wierzę, że nie ma jednej super metody na wychowywanie dzieci. Ważne, aby odnaleźć SWÓJ STYL RODZICIELSTWA. Mnie inspiruje ostatnio to, co napisali o Rodzicielstwie Bliskości Saersowie oraz Rosenberg o Porozumieniu Bez Przemocy. Cudowne w tych koncepcjach jest właśnie to, że podkreślają potrzebę zrozumienia siebie samego jako rodzica i wypracowania takich metod, jakie będą dopasowane do nas jako rodziców i do dzieci, które właśnie rodzic może poznać najlepiej, jeśli się postara. Dziękuję za Pani bloga i zapraszam Panią i Pani Czytelników do odwiedzania mojego: www.dom-dobremiejsce.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. Dokładnie tak, zgadzam się w 100%, że my rodzice jesteśmy/możemy być najlepszymi specjalistami od naszych dzieci. Ale to nie znaczy, że to nie wymaga od nas wysiłku czy starań, że tak po prostu jest nam to dane. Specjalistą każdy może się stać - specjalista posiada wiedzę i rozwija się w swojej dziedzinie. Chcąc być specjalistami od naszych dzieci, musimy bardzo dobrze znać nasze dzieci i umieć się z nimi porozumieć. A tego na szczęście można się nauczyć. :)

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za Twój wpis!

Popularne posty z tego bloga

Rozwój emocjonalny dziecka - Ćwiczenia cz. 1 - Jak radzić sobie ze złością?

Ćwiczenie inteligencji emocjonalnej jest jak ruch na świeżym powietrzu - pożyteczne i zdrowe. Tak jak obiecałam, przygotowałam dla Ciebie kilka prostych ćwiczeń. Jedno z nich to zabawa z dzieckiem, ale może w niej wziąć udział cała rodzina. Dorosły człowiek zwykle bez trudu uświadamia sobie przyczyny złości - największą trudność sprawia mu zapanowanie nad sobą. Poniżej, w punkcie 1 znajdziesz baaardzo proste, sprawdzone i praktyczne wskazówki, jak radzić sobie z własną złością. Są tak proste, że większość osób znając te sposoby ignoruje je i lekceważy. Ja zachęcam do wypróbowania, bo wiem, że naprawdę działają.   W punkcie drugim umieściłam sposoby radzenia sobie ze złością dzieci. Tutaj najważniejsze jest przeprowadzenie pociechy krok po kroku przez burzę emocji. Zachęcam do korzystania z nich i na tej podstawie wypracowania własnych sposobów.  Punkt 3 zawiera ćwiczenie, które poprzez zabawę ma przede wszystkim dzieciom uświadomić, jak zmienia się wygląd, kiedy człowi

Jaki jest Twój zakres akceptacji?

Co sprawia, że jako rodzice mamy różne zakresy akceptacji? Na czym polegają główne różnice? Jakim jesteś rodzicem i czy zastanawiasz się skąd się bierze Twój zakres akceptacji? Dlaczego w zależności od dziecka zmienia się Twoja akceptacja? I czy można z tym coś zrobić? Trudno jest być przez cały czas akceptującym rodzicem dla dziecka, ponieważ jego zachowanie czasem wymaga skorygowania. Jednak czy zauważasz, że niektórzy ludzie mają tak, że nie podoba im się większość rzeczy, które robią ich dzieci? Czasem ich dzieci robią coś, co Tobie absolutnie nie przeszkadza i masz wrażenie, że właściwie nikomu by to nie przeszkadzało, a jednak ich matka lub ojciec stale zwraca im uwagę.  Różne zakresy akceptacji Ty sama możesz należeć do tej grupy rodziców, pytanie tylko, czy sobie to uświadamiasz. Są trzy grupy rodziców w zależności od zakresu akceptacji, jakim darzą swoje dzieci. Mały zakres akceptacji Jeśli należysz do wyżej opisanej grupy, to jesteś osobą o małym zakresie a

Jakie są Konsekwencje Braku Akceptacji i Dlaczego To Jest Takie Ważne Dla Ciebie i Twojego Dziecka?

O tym w jaki sposób radzisz sobie z zachowaniem dzieci, ze sobą i z wieloma sprawami w życiu, w ogromnej mierze decyduje to, jak sobie radzisz z emocjami . O tym , jak sobie radzisz z emocjami, decyduje w głównej mierze akceptacja . Również zachowanie Twojego dziecka jest zależne od tego ile akceptacji otrzymuje od Ciebie, i od drugiego z rodziców. Pragniesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pewne siebie i później czuło się w życiu spełnione, ale czy dajesz mu niezbędną do tego akceptację? Konsekwencje braku akceptacji to niezgoda na siebie, poczucie wyobcowania, czasem skłócenie i bunt nie tylko przeciwko rodzicom, ale też przeciwko sobie i wszystkim innym. Czasami do tego stopnia, że dziecko bojkotuje swoje poczynania i dorastając marnuje życie na obwinianiu siebie i innych o wszystko, co wydarza się nie po jego myśli. Zamiast cieszyć się tym, co jest, doceniać zalety i dostrzegać swoje mocne strony, zaczyna przede wszystkim wstydzić się swoich braków, i dużo czasu i energii pośw